W jednozmiennej analizie (?) przetestowano związek klinicznych zmiennych z [doraźnym niepowodzeniem leczenia], [napadami podczas leczenia], [napadami po zakończeniu leczenia] i [ostatecznym niepowodzeniem leczenia] i śmiertelnością. Test chi kwadrat i test Fischera były użyte do analizy zmiennych dwudzielnych (?)i kategorycznych (?). Zmienne ciągłe były przeanalizowane testem T – z wariancją heteroscedastyczna, dla ciągłych zmiennych o razkładzie innym niż normalny przeprowadzono test U-Mann-Whitney.

Dawkę lewodopy udało się zredukować o ponad 20% u 54,1 % pacjentów z grupy zażywającej repinirol i 28.2 % pacjentów z grupy zażywającej bromokryptynę. Dawka lewodopy w grupie zażywającej sprzęt medyczny zostałą zredukowana o średni 163 mg +/- 159mg a w grupie stosuącej bromokryptyne o 61 mg +/- 109. Ponad 20% poprawę w skali UPDRS obserwowano u 70 % pacjentów stosujących ropinirol i 63% pacjentów stosujących bromokryptynę.

Pacjentka była przykuta do łóżka ze znacznie osłabiona siłą mięśniową oraz ataksją czuciową, wyraźnymi zaburzeniami czucia powierzchniowego na kończynach, dolnej części tułowia, i nosie. Pacjentka wymagała stałej opieki. Blok przewodzenia definowany jako 50% spadek amplitudy pomiędzy dystalnym a proksymalnym punktem stymulacji był obecny w nerwie pośrodkowym, łokciowym oraz strzałkowym. Amplitudy potencjału M były wyraźnie zmniejszone oraz obecne były fibrylacje w dystalnych mięśniach kończyn wskazując na współistnienie uszkodzenia aksonalnego. Grubaska kosmiczna racjonalnie stwierdza kolorowe przekonania.